Για την Άννα...

Για την Άννα...

17/12/2017

 

Ήταν Δεκέμβρης όταν έσκασε σαν βόμβα η απώλεια της αγαπημένης μας Άννας Αλεξοπούλου. Μια απώλεια στην οποία δε χωράει "γιατί", αλλά ούτε και παρηγοριά χωράει. Μόνο να μοιραστούμε τις αγωνίες μας μπορούμε, έχοντας επίγνωση της θνησιμότητάς μας, αυτής που μας θυμίζει ότι είμαστε όλοι μας απλοί ένοικοι της βιόσφαιρας, μέχρι να δραπετεύσουμε, όπως τώρα η αγαπημένη μας Άννα, που τόσα χρόνια ήταν αληθινά κοντά μας με δημιουργικότητα, πίστη και προσήλωση και τώρα έφυγε έχοντας αφήσει το αποτύπωμά της.
Μεγαλώνοντας, αποκτήσαμε πολλές ιδιότητες. Άλλοτε δάσκαλοι, άλλοτε απλοί ισορροπιστές και άλλοτε τραγουδιστές των ονείρων... Πολλές φορές παραμυθιαστήκαμε ότι κάπου, μέσα σε κάποια από τις ιδιότητες αυτές, θα βρούμε το "άλας της γης". Μα ίσως ήταν αργά, φίλη Άννα, όταν αντιληφθήκαμε ότι συστατικό μας είναι ο παρελθών χρόνος και οι μνήμες το στολίδι μας. Εν τέλει, το ίχνος που αφήνουμε -που άφησες - ΑΥΤΟ έχει σημασία.
Έρχεται πάντα μια στιγμή που μαθαίνουμε να σιωπούμε. Και να θυμόμαστε.
 
Ευάγγελος Κοκκόρης
Καλλιτεχνικός Διευθυντής
Ωδείο Φίλιππος Νάκας